Mikaela Shiffrin (31 l.) w dalszym ciągu na nowo definiuje dominację w narciarstwie alpejskim. Najbardziej utytułowana narciarka w historii – z czterema złotymi medalami olimpijskimi, 18 Kryształowymi Globami i sześcioma tytułami Pucharu Świata – niedawno zakończyła sezon 2025–26 rekordowymi dziewięcioma zwycięstwami w slalomie w dziesięciu wyścigach. To dodaje jej i tak już imponującej kariery, która obejmuje 110 zwycięstw w Pucharze Świata i 168 dokończeń Pucharu Świata.
Jednak utrzymanie takiego sukcesu wiąże się z ogromną presją, a Shiffrin przyznaje, że kluczem do przezwyciężenia tej słabości było zaakceptowanie swojej wrażliwości. Pomimo swojego doświadczenia – były to jej trzecie igrzyska olimpijskie – odkryła, że oczekiwania zewnętrzne nadal jej ciążyją. „Nigdy nie można w pełni przygotować się na zewnętrzne narracje, które krążą wokół ciebie” – powiedziała Women’s Health.
Brzemię wielkości: Shiffrin przyznaje, że bycie na szczycie oznacza dźwiganie ciężaru nie tylko własnych ambicji, ale także nadziei fanów, którzy mogą oglądać jej zmagania w zawodach tylko raz na cztery lata. Ta presja prowadziła do chwil zwątpienia, gdy zastanawiała się, jak autentycznie podzielić się swoją historią, nie dając się pochłonąć hałasowi z zewnątrz.
Aby rozwiązać ten problem, podjęła skalkulowane ryzyko: dodała do swojego podstawowego zespołu psychologa, trenerów i personel. „Miałem nadzieję, że pomoże nam to naprawdę osiągnąć jedność i jedność” – wyjaśnił Shiffrin. Posunięcie to okazało się skuteczne, wzmacniając poczucie wspólnoty, które pozwoliło jej oddzielić sprawy osobiste od zawodowych i osiągać szczyt swoich możliwości.
Otwartość na jedność: Shiffrin przyznaje, że bycie bezbronnym przed swoim zespołem było początkowo przerażające. „Czy moi trenerzy naprawdę chcą słyszeć, co się we mnie dzieje?” zastanawiała się. Jednak ta przejrzystość ostatecznie stworzyła silniejsze więzi i pozwoliła jej skuteczniej radzić sobie z wyzwaniami. Dowiedziała się, że dzielenie się swoim stanem psychicznym, szczególnie w chwilach niepowodzeń, ma kluczowe znaczenie dla poczucia więzi i wsparcia.
Shiffrin podkreśla także pozytywną atmosferę panującą w samym sporcie. „W wyścigach narciarskich naprawdę jest jak w rodzinie” – mówi, podkreślając pozytywną solidarność między zawodnikami. To poczucie jedności pomaga jej odfiltrować presję zewnętrzną i skupić się na wynikach.
Nieoczekiwane rytuały: Oprócz treningu mentalnego Shiffrin stosuje niekonwencjonalne procedury przed wyścigiem. Przyjęła praktykę zjadania jednego lub dwóch kwaśnych żelek przed wyścigami, opierając się na zaleceniu fizjoterapeuty, że kwaśne smaki mogą zakłócać cykle lękowe.
Łatwiejsze ukończenie: Główną nagrodą dla Shiffrina pozostaje dotarcie do mety. Po tym, jak w przeszłości doznała kontuzji – w tym kontuzji brzucha podczas upadku w listopadzie 2024 r. – obecnie uważa ukończenie wyścigu za zwycięstwo samo w sobie. „Za każdym razem, gdy przekraczam linię mety, mówię: «Hurra! Udało się. Jesteśmy tutaj. Wszystko tutaj jest moje» – mówi.
Sukces Shiffrin leży nie tylko w sile fizycznej, ale także w jej chęci stawiania czoła wewnętrznym wyzwaniom i nawiązywania głębszych więzi ze swoim zespołem i konkurencją, zamieniając wrażliwość w strategiczną przewagę.
