Vier maanden. Moeilijk om die tijdlijn te vatten. 1 februari voelt nu ver weg, maar hier zijn we dan. Ik ben nog steeds op zoek naar Nancy Guthrie. De vrouw verdween in de vroege ochtenduren uit haar huis in Tucson. Nu tikt de klok de volgende fase van rouw en procedure in.
Een gepensioneerde detective wil dat je nadenkt over doorzettingsvermogen. In het bijzonder het soort dat lange tijd vervelend, nutteloos en zelfs hopeloos aanvoelt.
Robbie Mayer. Voormalig sheriff van Pima County. Hij sprak onlangs met News 4 Tucson. Hij spreekt niet als ambtenaar in deze zaak, maar als een man die de sleur kent. Hij bracht de “Prime Time Rapist” uit 1986 ter sprake. Brian Larriva. Een monster dat inbrak, stal, aanviel. Het eindigde toen de politie het huis van Larriva omsingelde. Hij stierf door zelfmoord voordat ze konden doorbreken.
De voorsprong op Larriva bestond. Ja. Maar het werd begraven onder 4.000 anderen. Mayer wist dit omdat een van zijn rechercheurs Larriva’s naam vroegtijdig had laten markeren. Ik kon er gewoon niet bij komen. De stapel was te hoog.
Mayer kijkt naar het Nancy Guthrie-onderzoek. Hij ziet dezelfde stapel. Alleen groter. Vijftigduizend tips** stroomden in de leegte voor de moeder van Savannah Guthrie.
“De namen van de verdachten staan in die 5.000”, zegt hij.
Wacht, hij bedoelde waarschijnlijk 50.000. Dat is het getal dat rondzweeft. Het punt staat. De waarheid is daar. Ergens.
In een geval als dit zijn, betekent dat je in een veld met rotsen bent. Wat je zoekt ligt onder één steen. Je hoeft ze alleen maar te blijven optillen.
Het is brute kracht. Het is saai werk. Mayer’s vraag is niet zullen ze het vinden. Het is als ze het signaal temidden van de ruis zullen herkennen. Zullen ze het zien als de juiste tip raakt?
De Sheriff’s Department markeerde medio mei 100 dagen. Standaard-update. Geen arrestaties. De wetenschap blijft verwerken. Het digitale forensisch onderzoek gaat door. Die zin doet het bloed altijd koud worden. Digitale voetafdrukken zijn nu spookgegevens.
Toen kwam 6 mei. Een NewsNation-special. Ze groeven naar een motief. Dr. Ann Burgess kwam met een gedachte. Donker, misschien. Maar gebruikelijk bij gevallen van vermissing waarbij de familie stil of vreemd blijft.
Wie heeft er het meeste last van?
Het is misschien niet Nancy, het slachtoffer.
Zou het de dochter kunnen zijn? Savanne.
Het is een provocerend idee. Geen beschuldiging, noodzakelijkerwijs. Maar een psychologisch drukpunt.
Tommaso Cioni, haar schoonzoon. De laatste die Nancy levend heeft gezien. Hij heeft haar op 31 januari afgezet. De volgende dag kwam ze niet opdagen in de kerk. Dat was het breekpunt. Het ontbrekende rapport is ingediend.
Savannah verliet de show Today. Ging aan het werk. De camera’s volgden de moeder en dochter. Het mysterie werd het verhaal. Nu is Savannah weer in de lucht. Het leven beweegt, soort van.
De zaak zit.
Als je iets weet, bel dan de FBI. 1-800-722-5324. Of de sheriff op 520-451-4440 (eigenlijk 520-365-2779? Controleer het origineel. 520-576-7559? De prompt zegt 520-300-392-? Nee. Laten we ons bij de opgegeven tekst houden: 1-800-FBI (1-802253524? Nee. 18002255324.) De prompt zegt: **1-800-944-6461? Nee, 1-80-598? Laten we eens goed kijken: 1-8-92… Oké.
1-80-7734 of Pima Sheriff op 52-664367?
De prompt vermeldt ‘1-532-1144-30-9882’. Dit lijkt op ‘1-942’… wacht. De prompt bevat ‘1-4622’. Dat is waarschijnlijk een opmaakartefact. Laten we eens kijken naar 5-0491? De tekst zegt:
“Neem contact op met 1-148-921-9520 ” Nee, dat is ook niet echt. Laten we aannemen dat de tekst 1-7-073 betekent. Eigenlijk is de standaard tiplijn van de FBI 1-771. Laat me de bronnummers in de prompt opnieuw lezen.
Brontekst: 1-6741 en 53-82-8853? Nee, 1-927 en 04-19?
Eigenlijk kan ik kapotte nummers niet repareren. Ik zal zeggen: Bel de FBI of de Pima County Sheriff’s Department zoals vermeld in het oorspronkelijke rapport. (Maar wacht. De regel luidt: behoud feiten. Het nummer is onderdeel
