Artritis kan een uitschakelaar hebben. Wetenschappers van Stanford behandelden niet alleen de symptomen. Ze herstelden het verloren kraakbeen. Bij oude muizen werd de schade ongedaan gemaakt. De resultaten? Schokkend goed. Zelfs menselijke kniemonsters van operaties begonnen na slechts een week nieuw weefsel aan te maken.
Dit verandert de zaken.
De meeste mensen denken dat gewrichtspijn permanent is. Een langzame vervaging. Maar het blokkeren van één specifiek eiwit genaamd 15-PDGH lijkt dat proces terug te spoelen. Geen stamcellen nodig. Gewoon oude cellen die wakker worden en hun werk weer doen. Als dit bij mensen aanhoudt, kunnen injecties of pillen versleten heupen en knieën herstellen. Een operatie kan minder een zekerheid worden.
Зміст
Het probleem met “normaal” ouder worden
Artrose treft één op de vijf Amerikanen. Het kost miljarden. Pijn. Stijfheid. Zwelling. De huidige medicijnen maskeren het alleen maar. Niets houdt het verval tegen.
Het probleem is niet alleen slijtage. Het is biochemisch. Een eiwit dat bekend staat als een “gerozyoom” neemt het over. 15-PGDH wordt met de jaren overvloedig aanwezig. Het kauwt door nuttige verbindingen zoals prostaglandine E2, waardoor weefsels zwak en ontstoken blijven.
“Het draagt bij aan de afnemende weefselfunctie in het hele lichaam.”
Het blokkeren van dit enzym keert die trend om. Oudere muizen kregen sterkere spieren. Hun zenuwen herstelden zich. Nu geneest hun kraakbeen.
Niet hoe het zou moeten werken
Hier is de wending. We gingen ervan uit dat stamcellen regeneratie stimuleren. Ze verdelen, differentiëren, repareren dingen.
Kraakbeen gebruikt hier geen stamcellen. Er wordt gebruik gemaakt van bestaande.
Chondrocyten – de cellen die momenteel het gewricht besturen – veranderen eenvoudigweg van gedachten. Ze veranderen hun genexpressie. Ze zijn niet langer oude ontstekingscellen, maar worden weer jonge, structurele cellen. Het is een soort herprogrammering, die plaatsvindt in het gewricht zelf.
“Dit is een nieuwe manier”, zegt Helen Blau, een senior auteur. “We waren op zoek naar stamcellen. Die zijn er duidelijk niet bij betrokken.”
Het is rommelige biologie. Toch spannend.
Waarom 15-PGDH het doelwit was
Eerder laboratoriumonderzoek toonde aan dat prostaglandine E2 de spieren helpt genezen. 15-PGDH vernietigt het. Blokkeer de vernietiger, red de genezer.
Het team controleerde oude muizen versus jonge muizen. Raad eens? 15-PGDH verdubbelt met de leeftijd. Ze behandelden oudere muizen met een remmer. Sommigen kregen buikinjecties, anderen knie-injecties. Beiden werkten.
Dun, gerafeld kraakbeen werd dikker. Niet zomaar kraakbeen, maar hyaline kraakbeen – het goede soort, het gladde soort dat je knieën eigenlijk nodig hebben. Geen vezelkraakbeen, het littekenachtige weefsel dat zich gewoonlijk vormt na een blessure en slecht presteert.
Het regenereerde het feitelijke functionele oppervlak.
Het domino-effect voorkomen
Hoe zit het met blessures? Denk aan voetbaldraaipunten. Basketbal bezuinigingen. ACL-tranen.
De helft van de mensen die hun VKB scheuren, krijgt binnen vijftien jaar artrose. Het is bijna gegarandeerd.
Muizen met gesimuleerde VKB-scheuren kregen de remmer vier weken lang tweemaal per week. Ze bleven gezond. Onbehandelde muizen verrijkten het dubbele 15-PGDH en ontwikkelden binnen enkele maanden artritis.
Behandelde muizen liepen normaal. Plaats gewicht op het slechte been. Ze vermeden de secundaire ineenstorting van het gewricht.
Is dat niet ironisch? Een molecuul dat gewoonlijk de schuld krijgt van ontstekingen, helpt als je het evenwicht goed houdt.
Het menselijke bewijs
Werkt dit bij mensen?
Onderzoekers namen weggegooid menselijk kraakbeen. Van patiënten die al een totale knievervanging krijgen. Weefsel dat gedoemd was.
Eén week behandeling. De storingssignalen vielen weg. Cellen begonnen nieuw hyalien kraakbeen aan te maken. Bestaande cellen veranderden hun genpatronen in een jeugdige staat. Er werden geen nieuwe cellen gerecruteerd. Het leger was er al; het vergat gewoon hoe het voor zichzelf moest vechten.
“Een grote verzameling bestaande cellen… die hun expressie veranderen”, merkte Nidhi Bhutani op. “Een grotere algehele impact klinisch.”
Fase 1-onderzoeken naar spierzwakte zijn al voltooid. Veilig bij gezonde mensen. Een soortgelijke proef voor kraakbeen lijkt binnenkort waarschijnlijk.
De kleine lettertjes
Blau, Bhutani en anderen hebben patenten op deze technologie. In licentie gegeven aan Epirium Bio. Aandelen betrokken. Wetenschap bestaat zelden in een vacuüm.
Nog steeds. Kraakbeen opnieuw laten groeien door een moleculaire schakelaar om te zetten? Dat is enorm. Misschien hoeven we toch geen gewrichten te vervangen. Start ze gewoon opnieuw op.
Wie weet? Het proces begint nu.
